Ewangelia i komentarz – 22 lipca 2011 – wspomnienie Św. Marii Magdaleny

Matka Boska Mazowiecka

Św. Marii Magdaleny; wspomnienie obowiązkowe

Pieśń nad Pieśniami 8,6-7.
Połóż mię jak pieczęć na twoim sercu, jak pieczęć na twoim ramieniu, bo jak śmierć potężna jest miłość, a zazdrość jej nieprzejednana jak Szeol, żar jej to żar ognia, płomień Pański.
Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości, nie zatopią jej rzeki. Jeśliby kto oddał za miłość całe bogactwo swego domu, pogardzą nim tylko.

Księga Psalmów 63(62),2-6.8-9.
Boże, Ty Boże mój, Ciebie szukam; Ciebie pragnie moja dusza, za Tobą tęskni moje ciało, jak ziemia zeschła, spragniona, bez wody.
W świątyni tak się wpatruję w Ciebie, bym ujrzał Twoją potęgę i chwałę.
Skoro łaska Twoja lepsza jest od życia, moje wargi będą Cię sławić.
Tak błogosławię Cię w moim życiu: wzniosę ręce w imię Twoje.

Dusza moja się syci niby sadłem i tłustością, radosnymi okrzykami warg moje usta Cię chwalą,
Bo stałeś się dla mnie pomocą i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie:
do Ciebie lgnie moja dusza, prawica Twoja mnie wspiera.

Ewangelia wg św. Jana 20,1.11-18.
A pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu.
Maria Magdalena natomiast stała przed grobem płacząc. A kiedy [tak] płakała, nachyliła się do grobu
i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa – jednego w miejscu głowy, drugiego w miejscu nóg.
I rzekli do niej: «Niewiasto, czemu płaczesz?» Odpowiedziała im: «Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono».
Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus.
Rzekł do niej Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?» Ona zaś sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: «Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go wezmę.
Jezus rzekł do niej: «Mario!» A ona obróciwszy się powiedziała do Niego po hebrajsku: «Rabbuni», to znaczy: Nauczycielu!
Rzekł do niej Jezus: «Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: „Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego”.
Poszła Maria Magdalena oznajmiając uczniom: «Widziałam Pana i to mi powiedział.

Komentarz

Między tymi, które niosły wonności do grobu Chrystusa, Maria Magadalena jest jedyną, którą wspominamy. Chrystus wyrzucił z niej siedem złych duchów (Łk 8,2), aby zrobić miejsce siedmiu działaniam łaski Ducha. Jej wytrwałość w czuwaniu przy grobie zaowocowała spotkaniem i rozmową z aniołami; następnie, ujrzawszy Pana, stała się Jego apostołem wobec apostołów. Pouczona i umocniona przez słowo z ust samego Boga, idzie im ogłosić, że widziała Pana i powtórzyć im to, co jej powiedział.

Zauważmy, bracia, jak bardzo Maria Magdalena ustępowała godnością Piotrowi, zwierzchnikowi apostołów, i Janowi, umiłowanemu teologowi Chrystusa, a jednak dostąpiła większej łaski, niż ci. Oni, kiedy dotarli do grobu, ujrzeli jedynie płótna i chustę; ale ona, która została aż do końca, wytrwale, przy wejściu do grobu, ujrzała, przed apostołami, nie tylko aniołów, ale samego Pana aniołów, zmartwychwstałego w ciele. Usłyszała Jego głos i w ten sposób Bóg, własnym słowem włączył ją w swoją służbę.

Św. Grzegorz Palamas

There are no comments on this post.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: